شیطان گرایی بازاری، شیطان گرایی پرده نشین

شیطان گرایی بازاری، شیطان گرایی پرده نشین

به نظر شما یک شیطان گرای واقعی فریاد می زند و خود را شیطان پرست معرفی می کند؟ این اندازه صداقت از یک شیطان پرست بعید نیست؟! براستی کسانی که خود را رسما شیطان گرا یا شیطان پرست معرفی می کنند، چه کسانی هستند؟ و چه هدفی دارند؟

کسی که ظاهر خود را انگشت نما می سازد و خود را شیطان پرست معرفی می کند، بازیگری هیجان طلب است، نه یک شیطان گرای واقعی. شیطان گرایانی که دنبال جنجال آفرینی هستند، بازیچه ای در دست شیطان گراهای واقعی اند. آنها روی صحنه ظاهر می شوند، تا قبح شکنی کنند و تقدس عقاید و اخلاق را بیالایند. به این ترتیب راه برای فعالیت شیطان گراهای واقعی باز می شود و می توانند باورها و برنامه های خود را با مقاومت کمتری در انجمن های مخفی گسترش دهند.

شیطان گرایان واقعی، پرده نشینند و مخفیانه و مزورانه عمل می کنند. آنان به عنوان معلمی دلسوز، خیّری انسان دوست و حتی شخصیتی کاملا مذهبی در میان ما زندگی می کنند. تنها راه برای شناخت آنها فهم مبانی و ایدئولوژی شیطانی است. درک ایدئولوژی شیطانی در سه گام امکان پذیر است.

یکم، آلیستر کرولی همه آموزه های شیطان گرایی در کتاب قانون خلاصه کرده و می گوید: «تنها قانون این است: هرچه می خواهی انجام بده.» گویا نه خدا وجود دارد و نه شیطان. این قانون، فرمان قیام انسان علیه خداست. به گمان شیطان گرایان، قیام علیه خدایان ذهنی و ساختگی متدینان. بعضی می پندارند که قیام علیه خداوند یعنی اومانیسم و شیطان گرایی ریشه در اومانیسم دارد؛ اما در این فرمان یا قانون نوعی ناانسان گرایی نهفته است.

دوم، انسان با انجام دادن هرآنچه دلش می خواهد، تبدیل می شود به چیزی که برای آن ساخته نشده و این علت تعارض، رنج و ناکامی است. از این پس نگاه منفی و تاریک به خود، زندگی و جهان پدید می آید و رنج و ناکامی می شود شالودۀ خلقت و زندگی.

سوم، نیروی رنج و تاریکی به عنوان نیروی غالب و مطلق در ذهن و دل شیطان گرایان تجلی می کند. نیرویی مسلط و هول انگیز که گریزی از آن نیست. تنها راه کاهش وحشت و اضطراب و رنج این است که با این نیروی تاریک یکی شوی و جسم و روحت را به او بسپاری.

آخرین راز شیطان گرایی پرده نشین این است که نه لذتی وجود دارد، نه شادی، نه تعالی روح، نه انسان. ایمان به ذات رنج آور هستی و شهامت جاودانه زیستن در جهنم اوج رشد معرفتی یک شیطان گراست. رازی که در آغاز قابل گفت و شنود نیست و با هیچ یک از گرایش های متعالی و پست انسان سازگاری ندارد.

پرده نشینان مدعی هستند که راز بزرگ هستی را دریافته و از پندارهای پوچ و موهوم انسانی فراتر رفته اند. آنان وقار کسی را دارند که جام شوکران را نوشیده و مرگ روح شان را بوسیده است. زندگی و مرگ برای آنها تفاوتی ندارد و مهم نیست که خود را بکشند یا دیگری را. شیطان در سینه های شان لانه کرده، از چشم آنها می بیند و با زبان آنها سخن می گوید.