آب عامل مهم آرامش

آب عامل مهم آرامش

 زلال و جاری به هر سرزمین مرده‏ای که می‏رسد، آنجا را زنده می‏کند. با آمدنش سینه‏ی خاک می‏شکافد و جوانه‏ها سربرمی‏کشند. وقتی نگاهش می‏کنی، چشمت روشن می‏شود. دستانت را که به سویش می‏بری، نوازشت می‏کند. نرم و روان جریان می‏یابد، در هر جایی راهش را می‏گشاید و با هر مانعی کنار می‏آید. آلودگی‏ها را می‏شوید و می‏برد و اصلی‏ترین عامل پاکی و شادابی است. حتی صدایش لطفی بی‏پایان دارد و آرامش بخش است. اگر نباشد، زندگی نیست.

 آب یکی از عوامل مهم آرامش است. هنگامی که به صدایش گوش می‏کنی، آرامت می‏کند. وقتی تنی به آب می‏زنی، یا آبی به صورت می‏ریزی، آرامش بخش است، زمانی که گوشه‏ای می‏نشینی و نگاهش می‏کنی، به تو آرامش می‏دهد. حتی نوشیدن جرعه‏ای از آن آرام کننده است.

آب مخلوق عجیبی است. نرمش و شویندگی و بخشندگی آب، به سرعت اثر می‏گذارد و شادابت می‏کند. هرجا زندگی هست، آب هست و هرجا آب جاری است، زندگی جریان دارد. و خدا گفت: «از آب همه چیز را زنده کردیم، آیا ایمان نمی‏آورند؟» (انبیاء.۳۰) منظور خدا از ایمان چیست؟ به چه چیزی ایمان نمی‏آورند؟ به خدا؟ به آب؟ به اینکه زندگی هرچیز از آب است؟ و یا اینکه خداوند هرچیز را از آب زنده کرد؟

چرا وقتی از آب سخن گفته می‏شود، ایمان هم به میان می‏آید؟
شاید برای این است که آب بسیاری از صفات الهی را دارد: زندگی ساز، لطیف، پاک کننده، بخشنده، مهربان و آرامش بخش است.‏

جریان عشق الهی
آب جریان مهربانی و عشق الهی است. به همین خاطر بادهایی که ابرها را به حرکت می‏آورند و موجب بارش باران می‏شوند، بشارت دهندگان رحمت و عشق الهی هستند.  وقتی رحمت و عشق الهی در دنیای مادی مجسم می‏شود، به شکل آب در می‏آید. آب همانند رحمت خدا زندگی ساز و بخشنده و شوینده است. همانطور که رحمت الهی پذیراست، آب هم مهربان و پذیراست؛ در هر جا همان شکل را می‏پذیرد، با سنگ سخت و خاک نرم کنار می‏آید و در هر مسیری پیش می‏رود و متوقف نمی‏شود.

انسان سالم و باایمان مثل آب است، نرم و پذیرا، پویا و توقف ناپذیر. در شرایط گوناگون هوشمندانه سازگار می‏شود و ماهیت خود را از دست نمی‏دهد. حتی دل سخت‏ترین موانع را می‏شکافد و پیش می‏رود. هرجا می‏رود، نشاط و طراوت را با خود می‏برد و زندگی و آرامش را می‏آورد.

مثل آب جاری باش، با نرمش و آرامش پیش برو، این مؤثرترین شیوه برای نفوذ در موانع سخت و گذر از آنهاست. سازگار باش و سرسختی‏ات در اراده و حرکت باشد، نه در رفتار برخوردهایت. با تغییر شرایط و با افراد گوناگون سازگار شو، بدون اینکه از خودت فاصله بگیری و دگرگون شوی. لازم نیست به چیز دیگری تبدیل شوی، کافی است که گسترده و پذیرا باشی. به رنگ هر جماعتی درنیا، ولی با هر جماعتی کنار بیا به طوری که آنها تو را آن طور هستی ببینند و بشناسند.

پاکیزگی و آرامش
پاکیزگی آرامش بخش است و آلودگی اضطراب‏زا. وقتی دوش می‏گیرید، لباس شسته و تمیز می‏پوشید و کمی به خودتان می‏رسید، آرامش و اعتماد به نفس شما بیشتر می‏شود. این تفاوت، تنها اثر یک تغییر ظاهری نیست و امتداد معنوی آن قابل توجه است.

لطف و رحمتی که در آب جریان دارد، دل را آرام و اراده را محکم می‏کند. اگر به حقیقت آب توجه داشته باشی این اثر بیشتر می‏شود. وقتی به سوی آب می‏روید، طوری بروید و دست به آن بزنید، که گویا به سوی رحمت خدا می‏روید. خیلی مهم است که آب را بشناسیم و بدانیم از آن چطور استفاده کنیم. آنگاه خواهیم دید که چگونه شستشو با آب دل را محکم و آرام می‏کند و نگرانی‏ها و بی‏قراری‏ها را می‏شوید و می‏برد.

پیامبر اسلام و یاران او در آغاز پیدایش اسلام با تعدادی کم در برابر دشمنی‏های بسیار قرار گرفتند و در مقابل حمله‏های آنها از خود دفاع می‏کردند. آنها شرایط خوبی نداشتند و گاهی بسیار نگران و مضطرب می‏شدند. تعداد کم، امکانات محدود و دشمنی‏های فراوان نگران کننده بود. ماجرای نگرانی و آرامش یافتن آنها در یکی از رویارویی‏های شان را خداوند این طور توصیف کرده است:

«و از آسمان بر شما آبی فروفرستاد، تا پاک‏تان کند و آلودگی شیطان را از شما بزداید و دل‏هاتان را محکم و گام‏هاتان را ثابت سازد.»  آب هم ناپاکی ظاهری را می‏برد و هم آلودگی‏های شیطانی را؛ وسوسه‏ها و نگرانی‏ها آلودگی‏های شیطانی هستند، که با آب از بین می‏رود.

امتداد معنوی پاکی و ناپاکی به دنیای فرشتگان و شیاطین می‏رسد. آلودگی و ناپاکی، شیاطین را فرامی‏خواند و یکی از مهمترین آثار آنها ایجاد هراس و اضطراب است. آب با پاکی و آرامشی که همراه می‏آورد، شیاطین و آثارشان را از بین می‏برد و ظاهر و باطن را پاک می‏کند.

باطن آب
آب را نگاه کنید. هر گاه سراغش می‏روید، تا از آن استفاده کنید، چه برای نوشیدن، چه شستشو یا هر کار دیگر، لحظه‏ای به آب نگاه کنید، تا در گذرگاه روشنایی قرار بگیرید و اندیشه‏ی شما برانگیخته شود. به شفافیت و زلالی آن نگاه کنید، به اینکه بازنمود زمینی رحمت خداست، فکر کنید و سپس از آن استفاده کنید.

هنگام استفاده کردن آن را روی دست و صورت و بدن خود احساس کنید و باز هم فکر کنید این رحمت خداست که شما را لمس و نوازش می‏کند. قلب و باطن خود را به باطن آب بسپارید، بگذارید همانطور که بدن شما را می‏نوازد و می‏شوید، قلب شما را نیز شستشو دهد و پاک و سبک و آرام کند. بگذارید همانطور که با ظاهر آب تشنگی جسمی فرومی‏نشیند، با باطن آب قلب‏تان خنک و آرام و سیراب شود.

همه‏ی حواس ظاهری می‏توانند شما را در ارتباط با باطن آب قرار دهند. نگاه کردن، لمس کردن، شنیدن و چشیدن، البته اگر روی آن مراقبه داشته باشید. پس آب را نگاه کنید، لمس کنید، بشنوید و بچشید، ولی در هر حال بیاندیشید، به اینکه چطور رحمت خداوند این گونه پاک و صاف و زلال و زندگی بخش، ظاهر شده است. با این اندیشه‏های معنوی کم کم حقیقت معنوی آب را خواهید دید. حقایقی را که تماشایی است و سخن گفتن از آنها چندان لطفی ندارد.

وضوگرفتن یک تکنیک فوق‏العاده‏ی آرامش بخشی است. وضویی که با قصد نزدیک شدن به خداوند باشد و یاد او را در دل زنده کند، دل را زنده می‏کند. ظاهر آب زنده کننده‏ی ظاهر همه‏ی پدیده‏هاست و باطن آب، باطن ما را زنده می‏کند. با هر قطره‏ی باران فرشته‏ای فرودمی‏آید که اثر حضورش آرامش آفرین، نیروبخش و زندگی ساز است.

هرگاه احساس نگرانی می‏کنید و نمی‏دانید مشکل چیست، یک دوش بگیرید. بر اساس مدل اسلامی غسل توبه کنید و به سوی خدا بازگردید. شاید این نگرانی اثر خطایی است که انجام داده‏اید و قلب شما دچار تیرگی و ترس و تردید شده است. آب روشنایی و آرامش و استحکام را به قلب شما باز می‏گرداند این اثر رحمت خدا و باطن آب، بر قلب شماست. هرچه بیشتر به حقیقت باطنی آب توجه کنید، اثر معنوی بیشتری خواهد داشت.

دائم با وضو باشید. وضو نور است و قلب شما را پاک و روشن نگه می‏دارد. پس اگر اهل عبادت هستید، یک امتیاز فوق العاده دارید. اما سعی کنید، از این پس بیشتر به حقیقت باطنی و معنوی آب توجه کنید. هنگام وضو و غسل به عشق و رحمت الهی که شما را فرامی‏گیرد، فکر کنید. براستی چرا شرط درستی بسیاری از عبادت‏ها وضو گرفتن است؟ چرا در بسیاری از فرصت‏های طلایی و زمان‏های خاص برای ارتباط با خدا غسل کردن یکی از برنامه‏های مورد تأکید است؟ چرا شرط کمال بسیاری از برنامه‏های معنوی داشتن وضو یا انجام غسل است؟

شما وقتی ظاهر و باطن خود را به رحت خدا می‏سپارید، برنامه‏ها و کارها و سخنان‏تان اثر دیگری خواهد داشت. با سرعت بیشتری بالا می‏رود و بیشتر اوج می‏گیرد.
کسانی که شهامت پذیرش حقایق معنوی عالم را ندارند و نیازهای معنوی خود را سرکوب می‏کنند، این حقایق را انکار خواهند کرد. اینها چیزی نیست که شما با تجربه‏های مادی به آنها برسید. فقط خدا می‏تواند آنها را به ما بیاموزد. و عده‏ای هستند که اندیشه و آگاهی خود را به بند کشیده‏اند و تصمیم گرفته‏اند از خدا چیزی نیاموزند. به هر حال چه ما بپذیریم و چه نپذیریم، خداوند کار خودش را کرده و خلقت را معنوی آفریده است.

جهان مادی در جهان بسیار گسترده‏تر معنوی غوطه‏ور است و در هر پدیده‏ی مادی رازی معنوی نهفته است. راز معنوی آب، بازنمود زمینی عشق و رحمت الهی است. توجه به رازهای معنوی، به تدریج وجود و آگاهی ما را از دنیای مادی فراتر می‏برد و به جهان معنویت وارد می‏کند. به جهانی بزرگ و الهی که جهان مادی در مقایسه با آن مثل یک حلقه‏ی کوچک و سرگردان در یک دشت پهناور است. به طور طبیعی کسانی که به این جهان بزرگتر وارد می‏شوند، دیگر رویدادهای جهان مادی آنها را نگران و مضطرب نمی‏کند. ممکن است یک سنگ‏ریزه آب یک لیوان را متلاطم کند و از آن بیرون بریزد، اما در یک دریا اصلاً دیده نمی‏شود.

قلبی که از دنیای مادی خارج شده و به جهان بزرگ معنویت وارد شده است، بسیار بزرگ و وسیع است و اضطراب‏ها برای او بی‏معناست و عوامل اضطراب‏زا در آن ‏اثری ندارد. ارتباط با حقیقت باطنی آب می‏تواند راهی به سوی جهان معنوی باشد. این رحمت خداست که اگر دست‏مان را بگیرد، پاک می‏شویم و رشد می‏کنیم.

اثری که ارتباط با باطن معنوی آب دارد در هیچ پدیده‏ی دیگری یافت نمی‏شود. با اینکه همه‏ی پدیده‏ها باطنی الهی و رازی معنوی دارند، اما در این میان آب چیز دیگری است. آب دقیقاً نمود همان چیزی است که به آن نیاز داریم تا رشد کنیم و به جهان معنویت و قلمرو نور وارد شویم و ملکوت عالم را ببینیم.

باطن آب، شما را آب یاری می‏کند، رشد می‏دهد و درون شما را به ثمر و شکوفایی می‏رساند. آب را از نو کشف کنید، آن را درک کنید و از ارتباط کور و ظاهری با آن فراتر بروید. این جا چیزی بسیار عظیم‏تر از H2O  است. به ساختار معنوی آب فکر کنید.
حمیدرضا مظاهری سیف